De laatste Tweets:
    Loading...
Tweet! Vindt ik leuk op facebook! Share op Linkedin

De redding

Tot aan 1920 werd de Texas Longhorn steeds zeldzamer. Op 6 verschillende bedrijven liepen nog kuddes die uit eigen bloedlijnen ontstaan waren. Dit waren de familie Wright, Yates, Butler, Marks, Peeler en Philips. Hun inspanningen waren de cruciale factor voor verhindering van het uitsterven van de Texas Longhorn. In 1927 werd het de Amerikaanse regering ook duidelijk dat het Texas Longhorn ras een uniek en onvervangbaar ras was.Er kwam geld beschikbaar waarmee een instandhoudingsprogramma mee opgestart kon worden. Er werd een kudde samengesteld door Will C. Barns en John H. Hatton van 20 koeien en drie stieren. Deze werden geselecteerd uit 30.000 stuks Texaans vee.



Deze kudde werd gehouden in het Wichita Mountains Wildlife Refuse in Cache Oklahoma. Aan deze kudde werden ter versterking nog enkele Mexicaanse Criollos toegevoegd. Dit werd de zevende genetische bron.



In de beginjaren zestig begon de belangstelling voor dit ras weer toe te nemen. In 1964 , toen het aantal Texas Longhorns op 1500 stuks werd geschat, ontstond de Texas Longhorn Breeders Assosiation of Amerika. Het doel van deze fokvereniging was het opstarten van genetische onderzoekprogramma’s, het in stand houden van het ras en de economische mogelijkheden te promoten.

Van de familie lijnen zijn sommige nog intact gebleven. Met name de Yates, Butler en Peeler lijnen. De Philips-lijn is zeldzaam, maar deze heeft in grote mate bijgedragen aan het ras als geheel. Uit deze familie komt namelijk Texas RangerJP de stier die als voorbeeld werd gezien voor de Texas Longhorn fokkerij.
 

Terug naar boven.